Damian Kaczorowski

Santorini, obrazy mówiące więcej niż tysiące słów

2011-08-04T22:05:00.003+02:00

Na blogu podróżniczym (nowym blogu ze zdjęciami z naszych podróży) pod TYM adresem umieściłem wpis ze zdjęciami z Santorini, serdecznie zapraszam do oglądania. ;-)

Ewelina i Sławek, fotografia ślubna Żary

2011-06-02T15:27:00.004+02:00

Niedawno miałem prawdziwą przyjemność gościć na ślubie Eweliny i Sławka w Żarach.
A poniżej jedno zdjęcie, na zachętę:

Więcej zdjęć z tego dnia możecie zobaczyć tutaj: Fotografia Ślubna

Ala i Grześ, ślubowali...

2011-01-24T23:10:00.001+01:00

Na blogu pod adresem www.damiankaczorowski.pl znajdziecie nowe zdjęcia z reportażu Alicji i Grzegorza, który odbył się 25 grudnia 2010 roku.
Zapraszam do oglądania i komentowania. ;)

Alicja i Grzegorz - Świąteczne ślubowanie

2010-12-26T22:18:00.000+01:00

Każdy z nas przeżywa święta z rodziną i najbliższymi. Ja pierwszy dzień świąt spędziłem z dala od żony i syna, z kimś kto w gruncie rzeczy też jest mi bliski.
Grzegorza znam od wielu lat, spędziliśmy ze sobą lwią część młodości. Alicję poznałem dopiero niedawno, jednak już czuję się w jej towarzystwie tak samo, jak przy Grześku - swobodnie i pewnie, jak byśmy byli znajomymi przynajmniej tak samo długo. :-)
Pobrali się 25 grudnia 2010 roku - w pierwszy dzień Świąt Bożego Narodzenia.
Na razie zapowiedź pod postacią jednego zdjęcia, na następne troszkę poczekajcie... ;-)

Lidka i Józek :)

2010-11-21T19:25:00.006+01:00

Ona przedszkolanka, on policjant - na pierwszy rzut oka jedyną rzeczą łączącą te dwie osoby jest praca w budżetówce. Ale wystarczy spędzić z nimi choćby chwilę, aby zobaczyć jak wielką miłością siebie darzą.
Nie wiem czy przyciągają do siebie wesołych ludzi, czy oni sami są tak radośni że w ich towarzystwie każdy staje się radosny, szczęśliwy i uśmiechnięty?!
Każdy chciałby mieć tak udane wesele!

(w związku z niesprzyjającymi warunkami meteorologicznymi, plener został odwołany - w następnym odcinku Lidia i Józef wyznają sobie miłość na śniegu!)

Agata i Łukasz

2010-11-15T21:18:00.005+01:00

Tą parę poznałem przez Pawła i dziękuję mu. Świetni ludzie. :)
Pełni radości i humoru, energii i zapału w każdej sytuacji.
Aż chciało się dla nich pracować, a w dniu ślubu spędziłem z nimi łącznie prawie 20 godzin! :-)
Poniżej kilka zdjęć z tego pięknego dnia.

Przy okazji, dziękuję za wizytę na Targach Ślubnych (ech, obym częściej widział taką minę panien młodych po zobaczeniu swojego zdjęcia na dużym plakacie...)

No tak, są przygotowania, jest ceremonia ślubu, wesele...
Ale gdzie plener?!
(plener będzie, czekamy na pierwszy śnieg :) )

Targi, targi...

2010-11-14T19:01:00.005+01:00

...I po targach!
Dzień Targów w Zielonogórskiej Palmiarni dobiegł końca. Dużo odwiedzających, dużo par zainteresowanych moimi zdjęciami - to cieszy. :)
Dziękuję serdecznie wszystkim, których miałem okazję dzisiaj spotkać. Mam nadzieję, że już niebawem spotkamy się na Waszych ślubach. ;-)
A dla smaczku prezentacja, która cieszyła Wasze oczy podczas losowania sponsorowanych przeze mnie nagród. ;-)

Przypominam jednocześnie, przy podpisaniu umowy do końca roku obowiązuje 10% upustu od cen pakietów prezentowanych na targach!

Magda i Sylwester

2010-11-09T13:06:00.012+01:00

Początki były trudne, przynajmniej takie przewidywałem. Już przy podpisaniu umowy wiedziałem że pan młody nie jest chętny do pozowania i występowania jako główny bohater przed obiektywem. Magda mnie pocieszała i twierdziła że to się zmieni, że Sylwek się przyzwyczai, że jakoś to będzie.
W dniu ślubu okazało się, że zarówno Magda jak i Sylwester współpracowali wręcz wyśmienicie. I nie była to współpraca wymuszona "bo wypada mieć zdjęcia", była to spontaniczna i bardzo swobodna zabawa! Oboje zachowywali się tak, jakby fotograf biegający za nimi był czymś oczywistym i naturalnym, oboje wykazywali się ogromną ilością dobrego humoru, swobody i przede wszystkim cierpliwości do fotografa próbującego być wszędzie i chcącego uchwycić każdy ważny (i mniej ważny) moment.
Co ciekawe, na plenerze było jeszcze lepiej - Sylwester zachowywał się jak gdyby był stworzony do pozowania. Akceptował każdy pomysł, zarówno Magdy jak i Mój - po pewnym czasie tak się rozkręcił, że sam brał w swoje ręce bieg wydarzeń i sam podrzucał pomysły na to co jeszcze możemy w tym dniu zrobić. ;-)
Dziękuję Wam, nieczęsto trafia się para u której uśmiech nie schodzi z twarzy niezależnie od tego co dzieje się dookoła!
Poniżej trochę zdjęć z dnia ślubu oraz pleneru Magdy i Sylwestra.

Kasia i Sławek - z uśmiechem na twarzach przez całe życie!

2010-10-08T11:39:00.019+02:00

Zaczęło się pochmurnie i deszczowo, w sobotni poranek padał deszcz chwilami przeistaczający się w okropną ulewę. Możliwość pojechania do ślubu wymarzonym kabrioletem cadillac stała pod znakiem zapytania. Trwałość fryzury panny młodej w tak paskudną pogodę była jedną wielką niewiadomą. Co zrobić z suknią? Jak dojść dojść do kościoła? Jak dostać się na salę weselną? Pogoda chciała pokrzyżować wszystkie plany.
Tuż przed rozpoczęciem najważniejszych momentów w dniu ślubu zza chmur nieśmiało zaczęło wyglądać słońce...
Ktoś musiał maczać w tym palce, jestem pewien że i Kasia nie jest bez winy - cały dzień na jej twarzy gościł uśmiech, tak jakby wiedziała że nic nie jest w stanie zepsuć jej najpiękniejszego dnia. Tryskała energią, optymizmem i radością.
Prawdziwy wybuch mega-pozytywnych emocji nastąpił kiedy zobaczyła przez okno swojego (wtedy jeszcze przyszłego) męża... Dalej było już tylko lepiej. :)
Cały ten dzień, aż do samego końca, przepełniony był emocjami. Radość i euforia przeplatały się chwilami z nutką stresu i wzruszenia.
Chciałbym aby każdej parze dzień ślubu udał się dokładnie tak, jak Kasi i Sławkowi, wspaniałym ludziom z którymi i ja się bawiłem. :)

Ania i Radek, środek lata

2010-09-09T18:24:00.004+02:00

Skądinąd wiem, że miał być cichy ślub, małe przyjęcie przy ładnej pogodzie...
Był przepiękny ślub z dużą ilością gości, spore i huczne wesele. Ale to co się stało z pogodą nie było normalne... Ja rozumiem że każdy chce mieć ładną pogodę na ślubie, ale żeby od razu 35 stopni w cieniu?! Przecież tak się nie da pracować! Od rana razem z Anią i Radkiem szukaliśmy cienia najczęściej jak to tylko było możliwe - niestety, było kilka ważnych rzeczy do zrobienia. Fryzjerka, kosmetyczka, ubieranie wielowarstwowych sukni ślubnych i garniturów, ceremonia zaślubin, do tego jeszcze wesele - na szczęście tam już była klimatyzacja! :)
Wspaniali ludzie, pomimo pogody która kładła wszystkich na łopatki byli silni, chętni do współpracy, pełni energii, radości i uczuć względem siebie nawzajem. W pewnych momentach zapominałem że jestem w pracy i czułem się tak, jakbym bawił się i cieszył tym dniem razem z nimi. Pozdrawiam Was serdecznie, Aniu i Radku... ;-)

Hiszpania okiem "tilt-shifta"

2010-09-06T07:54:00.003+02:00

W wolnym czasie (a nie mam go ostatnio zbyt wiele) przypomniałem sobie wyjazd do Barcelony. W czerwcu tego roku byliśmy wraz z żoną w Hiszpanii, docelowym miastem była Barcelona, ale zwiedziliśmy też Tossa de Mar, przeuroczą nadmorską miejscowość leżącą w Katalonii, w prowincji Girona. Łącznie trzy dni chodzenia, starte podeszwy, zakwasy na kolejny tydzień i maaaasa niezapomnianych widoków.
Pewnego dnia wrzucę zdjęcia z samej Barcelony a dziś tak pobieżnie, wybrane trzy kadry przedstawione w technice imitującej efekt makiety...

Jak przeżyć w dżungli? Nowoczesne metody survivalu.

2010-08-28T12:16:00.004+02:00

Byliście kiedyś w dżungli? Takiej totalnie dzikiej, nieznanej i groźnej?
Znam pewne stworzenie, które do takowej trafiło. Na szczęście w okolicy kręcili się ludzie i przypiekali mięsiwo na ogniu nad metalowym paleniskiem, w ich pobliżu znajdowały się również składy żywności z którego to szczęśliwie udało się podkraść przepyszną i jakże pożywną bułę (niestety stworzenie zostało złapane na gorącym uczynku, fot. poniżej). Czasami trafił się kawał mięcha spadający na ziemię ludziom łapczywie zajadającym się tymi smakołykami, czasami litościwie sami rzucili - kiedy zamęczało się ich błagalnym spojrzeniem...
Generalnie w dżungli da się żyć i nie jest to dość trudne - przy założeniu że w pobliżu ktoś jest. ;-)

Na zdjęciu nasz Pixel, nowy domownik. Nieco większy od Fibi, nieco bardziej rozrabiający i odważny - chwilami przypomina bardziej sznaucera mini-miniaturkę niż yorka, ale "i tak go kochamy". :-)

Spóźniona urodzinowa niespodzianka:-)

2010-08-18T22:29:00.002+02:00

Wczoraj postarzałem się o kolejny rok, niestety dla nikogo czas się nie zatrzymuje... Fajnie, że niektórzy o tym pamiętają i na osłodę mijających latek wysyłają mi życzenia. ;-)
Dziś, właściwie przed chwilką, dostałem maila od Kasi i Roberta zatytułowanego tak jak ten post, a treść pozwolę sobie poniżej przytoczyć:

To już niespełna trzy miesiące od czasu naszego ślubu. Wszystko zaczęło się oczywiście dużo, dużo wcześniej. Półtora roku przed planowanym weselem zarezerwowaliśmy salę, potem przyszedł czas na księdza. Tych dwóch miejsc byliśmy pewni, wiedzieliśmy jaką chcemy salę i jaki kościół. Od samego początku wiedzieliśmy również, że chcemy mieć dobre / ciekawe zdjęcia. No i tu rodził się problem. Najważniejszy dzień w życiu, niepowtarzalne chwile, a my musimy zaufać obcemu człowiekowi i na dodatek efekty jego pracy zobaczymy długo po weselu.
Przyłożyliśmy się więc do poszukiwań fotografa, nie kogoś kto zrobi kilka zdjęć, ale właśnie będzie fotografem.
Po obejrzeniu kilkudziesięciu stron internetowych, setek zdjęć ślubnych trafiliśmy na stronę Damiana. Od samego początku przekonały nas fotografie, które zobaczyliśmy. Potem spotkaliśmy się, aby poznać człowieka i ... podjęliśmy decyzję. Oczywiście nasze niepewności nie zostały rozwiane. Bo mieć ciekawe zdjęcia na stronie to przecież nie jest wielki problem. Przekonał nas profesjonalizm. A w dniu ślubu wszystko zaczęło się przejaśniać… Fotograf był na czas, przygotował nasze obrączki, aby łatwo się odwiązywały z poduszki, potem towarzyszył pannie młodej u fryzjera, przy ubieraniu się, jeszcze później panu młodemu, no i ... gdzieś znikł. No nie tak zupełnie, ale stał się jakby niewidzialny. Pamiętam, jak z żoną zastanawialiśmy się już podczas naszego wesela, czy jest gdzieś na sali. Jednak podejście Damiana do naszej uroczystości obserwowane podczas przygotowań uspokajało nas. A zaangażowanie było faktycznie niestandardowe. Wyobraźcie sobie, że na wiele tygodni przed naszym ślubem był w naszym kościele, ponownie się tam pojawił na kilka godzin przed uroczystościami. Wszystko po to, aby być lepiej przygotowanym.
Po weselu przyszedł czas na plener. Kilka dni później z dala od domu, od miejsca naszego wesela. Spędziliśmy całe popołudnie nad jeziorem … Teraz na to patrząc, trochę się dziwię. Nikt nie patrzył na zegarek, nie pospieszał. Naprzemiennie realizowaliśmy pomysły, a to nasze, a to Damiana. Wytworzyła się bardzo sympatyczna, swobodna atmosfera. Cała ta sesja stała się jedną zabawą, tzn my się bawiliśmy, a Damian pracował, ale to było widać dopiero później, na zdjęciach ...
Jeżeli jeszcze mieliśmy jakieś wątpliwości to rozwiały się one, gdy otrzymaliśmy zdjęcia. Nie dość, że dokładnie w obiecanym terminie (trochę próbek udało nam się wyciągnąć nieco wcześniej), to na dodatek jakość tych zdjęć w pełni zaspokajała nasze wysokie oczekiwania.
Podsumowując, razem z żoną (wciąż jeszcze nie mogę się przyzwyczaić do tego słowa) zupełnie spokojnie możemy polecić usługi Damiana jako fotografa. Poza standardowym wykonaniem wysokiej klasy zdjęć dorzucił On od siebie ogromne zaangażowanie, pełną dyskrecję i wysoką kulturę osobistą, potraktowaliśmy to jako niespodziewany prezent ślubny, za który niniejszym pragniemy podziękować.

Kasia & Robert

Budujące, prawda? :)
Przy okazji ja też pożyczę... Każdej parze nowożeńców takiego zadowolenia z fotografa, a każdemu fotografowi tak zadowolonej pary. :-)

Na zachętę, Ania i Radek

2010-08-11T17:57:00.003+02:00

Ania podczas pleneru wspominała, że często tu zagląda z nadzieją na to że zobaczy jakąś "zapowiedź" swoich własnych zdjęć. Mówiłem jej że nigdy nie publikuję, zanim Para Młodych ich nie zobaczy, tym razem zrobię wyjątek. Specjalnie dla Ciebie, Aniu. :)

Kilka zdjęć z pleneru Eweliny i Piotra

2010-08-11T17:49:00.003+02:00

Pewnego gorącego lipcowego popołudnia wybrałem się razem z Elą Przybyłą-Szpakowską na sesję plenerową do Zatonia - miejsca gdzie niejedna para robiła sobie zdjęcia. Nie lada wyczyn stworzyć w tak oczywistym miejscu nieoczywiste zdjęcia... Chyba się udało. ;) Dla towarzystwa wzięliśmy ze sobą też Ewelinę i Piotrka. :D
Komary cięły aż miło, słoneczko dopisywało, pogoda i atmosfera w sam raz na sesję plenerową. Efektem pracy są poniższe zdjęcia:

Agata i Andrzej

2010-08-02T21:05:00.003+02:00

29 maja, kameralna ceremonia w małym kościółku na uboczu... Bardzo romantycznie, prawda?
Tak też było! Ślub w gronie najbliższych, wesele na którym wszyscy świetnie się bawili, nie mam pojęcia czy tańce trwały do samego rana, mam tylko szczerą nadzieję że tak było - ja niestety opuściłem wesele około drugiej nad ranem. Miałem przyjemność spotkać się z Agatą i Andrzejem jeszcze raz innego dnia, kiedy wybraliśmy się w kilka ciekawych miejsc na zdjęcia plenerowe. Wybrane chwile udokumentowane zdjęciami zobaczycie poniżej...

Kasia i Robert, 22 maja 2010 roku.

2010-07-05T12:44:00.003+02:00

Kasia i Robert - zajawkowo

2010-05-31T22:33:00.003+02:00

W trakcie pracy nad zdjęciami zostałem poproszony o kilka ujęć na potrzeby filmu.
Jako, że "materiał wyciekł poza pracownię", pozwolę sobie upublicznić zajawkę.

Majówka w plenerze

2010-05-08T10:12:00.003+02:00

W ostatnich dniach kwietnia zrobiliśmy sobie majówkę. I dobrze, pogoda była lepsza niż w długi weekend majowy. :)
Efektem spotkania z Elą, Adą i Kamilą jest kilka poniższych zdjęć.

Hania ma już roczek, wszystkiego najlepszego!

2010-03-09T12:07:00.002+01:00

Wizyta u Hani i jej rodziców, sobotnie popołudnie...
Powinniście pamiętać tą małą damę, poznaliśmy się na jej chrzcie, później była te okazja do odwiedzin Hani w domu - od tego czasu nieco urosła, teraz jest już prawie kobietą, ma pełny roczek. :)
Spotkanie było bardzo przyjemne, była herbatka serwowana przez Hanię, była degustacja mojego plecaka ze sprzętem foto, było zwiedzanie pralki oraz pyszny poczęstunek (tym razem przygotowany przez mamę Hani).
Okazją do spotkania były pierwsze urodzinki Hani, wszystkiego najlepszego z tej okazji!

Zimowe szaleństwa z Adą i Pawłem

2010-01-20T22:58:00.005+01:00

Jak wspominałem, są i zdjęcia z pleneru Ady i Pawła.
Sporo się w ten dzień działo - odwiedziliśmy wiele ciekawych miejsc, aż w końcu nadszedł moment, w którym wszyscy jednogłośnie uznaliśmy, że kolejna minuta w tych warunkach może się źle dla kogoś skończyć.
Efekt naszej wspólnej pracy z tego dnia widać poniżej.

Plenerowo-zimowo

2010-01-18T17:01:00.003+01:00

To był długi weekend...
Począwszy od soboty, która dla mnie zaczęła się już około 3:00 nad ranem (w nocy!), kiedy to musiałem wstać aby zdążyć wysłać latorośl w świat PeKaeSem. Później miałem zamiar się "dospać", ale już się nie udało. Przyznam szczerze, że za sprawą emocji i oczekiwania na spotkanie z Adrianą i Pawłem, którzy wyciągnęli mnie oraz Elę Przybyłę w plener pokryty ogromnymi ilościami śniegu. Niestety, nie doczekaliśmy się ani jednego promyka słońca, było dość szaro, pochmurno - można nawet powiedzieć że mgliście - ktoś zapomniał postarać się o pogodę. Pomimo pogody (a raczej jej braku), było niesamowicie wesoło, para wykazała się wielkim i niepohamowanym bohaterstwem brodząc w niekiedy półmetrowych zaspach śnieżnych, w stroju - jak by nie było - niezupełnie do tego celu przystosowanym.

Na początek jedno, na zachętę - później przyjdzie czas na więcej. ;-)

Foto-day w Teatrze Lubuskim

2010-01-12T18:30:00.003+01:00

W dniu 22 grudnia zeszłego roku (to brzmi tak, jakby wydarzyło się wieki temu...) odbył się Foto-Day w Teatrze Lubuskim. Chwilę później były święta, które spędziłem tysiące kilometrów od domu, więc zabrakło czasu i możliwości aby zobaczyć co tak naprawdę wyszło ze zdjęć zrobionych w teatrze. Teraz, w końcu, zabrałem się za nie, czego efekty widać poniżej.

Żona moja, najdroższa

2009-12-23T09:33:00.004+01:00

Gdyby nie ona, wszystko byłoby inne.
To żona wspiera, dodaje otuchy, inspiruje, pociesza i pomaga.
To żona zawsze "jest".

Dziękuję Ci, za wszystko. ;-)

(zdjęcie zrobione znienacka, w takiej właśnie chwili, gdy siedzi blisko mnie i po prostu "jest")

Wesołych Świąt!

2009-12-23T09:22:00.003+01:00

Zbliża się okres świąteczny. W chwili obecnej każdy ciężko pracuje nad przygotowaniami, kucharzeniem, świątecznymi porządkami i kupowaniem prezentów dla bliskich.
Duużo pracy, wszystko po to, aby spędzić kilka cudownych dni z rodziną, przyjaciółmi.
Życzę wszystkim aby te święta były przede wszystkim udane. Aby były spokojne, zdrowe i obfite w pyszne potrawy.

Nowa odsłona strony fotografia-slubna.ffv.pl

2009-10-06T10:15:00.006+02:00

Moja strona fotografia-slubna.ffv.pl doczekała się nowego, świeżego wyglądu.

Nad jej stworzeniem spędziłem sporo czasu. Zwróciłem szczególną uwagę na wygodę z korzystania, przejrzystość a jednocześnie na możliwie pełne przedstawienie mojej pracy.
Następny w kolejce jest blog. Na niego też przyjdzie kolej - on też doczeka się zmian. :)
Mile widziane opinie i uwagi dotyczące tej strony.

Plenerowo z Marią i Pawłem

2009-09-02T19:50:00.005+02:00

Strasznie wesoła, energiczna, szalona, chętna do współpracy, spontaniczna Para Młodych. Obym więcej takich spotykał. :-)
To był długi plener. Pod koniec musieliśmy posilać Pawła batonikami. Przyznam szczerze, że dość intensywnie mnie wymęczyli, ale nie narzekam... :)
Jak było? Oceńcie sami!
(sesja była robiona przy współpracy z Elą Przybyłą-Szpakowską)

Weselnie, Maria i Paweł

2009-08-29T21:26:00.004+02:00

Teraz nieco weselnych zdjęć naszej pary.
(sesja była robiona przy współpracy z Elą Przybyłą-Szpakowską)

Tuż po przyjściu na salę było tłuczenie szkła. Na szczęście nikomu nie stała się większa krzywda...

Pierwszy toast, pierwsze całusy

Oczywiście, pierwszy taniec

Pierwsi goście weselni na parkiecie

I pierwsze (ale jakże odważne i udane!) próby tańca najmłodszych

Pierwszy taniec z rodzicami...

I kolejny toast za zdrowie młodych

Kolejne wyjście na parkiet gości weselnych, jak widać mało komu udawało się oprzeć rytmom muzyki na parkiecie

Było gorąco

I wesoło

A nad wszystkim czuwały anioły (lokal nosił nazwę "Pod aniołami")

Nowożeńcy spędzali ze sobą bardzo dużo czasu na parkiecie

I pewnie spędzili by go jeszcze więcej, gdyby nie świadek, który pilnował aby kieliszki młodych i gości nie wysychały

Nareszcie przyszedł czas na długo wyczekiwany tort

I zabawy oczepinowe

Tego zdjęcia (mam nadzieję) nie trzeba komentować... :-)

Maria i Paweł, ceremonia ślubu w kościele.

2009-08-29T14:50:00.005+02:00

Tym razem nieco mniej słów. Same zdjęcia.
(sesja była robiona przy współpracy z Elą Przybyłą-Szpakowską)

Ciąg dalszy nastąpi...

Maria i Paweł, część I - Przygotowania

2009-08-28T18:12:00.008+02:00

15 sierpnia towarzyszyłem (od wczesnych godzin rannych) Marii i Pawłowi w przygotowaniach do tego, co miało wydarzyć się później.
(sesja była robiona przy współpracy z Elą Przybyłą-Szpakowską)
Byłem cały czas przy Marii...

Kiedy to Paweł jeździł w kółko po mieście zastanawiając się czy przywieźć nam welon, czy podwiązkę...

Na początku było generowanie sprężystych loczków

I sprawianie aby stały się niezniszczalne (podobno są w stanie wytrzymać nawet tydzień po takiej kuracji!)

Wszystko oczywiście ściśle nadzorowane przez pannę młodą

Po ukręceniu fryzury przyszedł czas na make-up

Ciągłe przeglądanie się w lustereczku, które zawsze prawdę mówi

Delikatne Podkreślenie piękna

Nie obyło się bez łez

Ostatnie szlify...

I znowu utrwalanie

Pierwsze przymiarki welonu

I w końcu czas na krótką przerwę i małą czarną

A w tym czasie sztab upiększający krząta się nad głową Sylwii

Prace nad Sylwią się przedłużają, więc pozwoliliśmy sobie na krótki spacer

Ale wrócił przyszły mąż, więc spacer się skończył. Wszystko co dobre...

Umówiliśmy się że nikt nikomu słowa nie piśnie

I tak pojawił się świadek. Milczeliśmy... ;-)

Po kilkugodzinnej przerwie przenieśliśmy się do domu, w którym odbyła się dalsza część przygotowań do wielkiego dnia. Przyszedł czas na ostateczne ubieranie

Butów przyodziewanie

Sukni zakładanie

I już prawie wszystko gotowe...

Jeszcze tylko sznurów wiązanie, supłów poskramianie

I Panna Młoda jak z bajki, gotowe!

Oczywiście, nie można zapomnieć o detalach, jakże istotnie dopełniających całość

Niektórzy (w tym i sam Pan Młody) nie mogli wyjść z podziwu gdy już zostali dopuszczeni do oglądania

Co sprawiło, że nasza Panna Młoda nieco się zawstydziła :-)

Dalej były błogosławieństwa rodziców, moc życzeń szczęścia na nowej drodze życia, uściski i całusy

Uff, po wszystkim czas udać się do kościoła. Wygląda na to że zdążyliśmy

W następnym odcinku opowiem i pokażę jak wyglądała ceremonia ślubu.
Kto wie, być może również wesele i coś jeszcze... ;-)

Park Mużakowski

2009-07-12T14:31:00.003+02:00

Zaległości. Było dużo innych rzeczy do zrobienia, zanim znalazł się czas na prywatne zdjęcia.
29 maja tego roku byłem z żoną w Parku Mużakowskim, miejscu w którym słowo "odpoczynek" zupełnie zmienia znaczenie. Tam zapomina się o pośpiechu, obowiązkach i zmartwieniach. Jedynym zmartwieniem, jakie zaprząta głowę w tym parku jest jego ogrom - byliśmy tam już drugi raz, spędziliśmy w nim prawie cały dzień a jest jeszcze ponad połowa parku, którego nasze stopy nie dotknęły!

Chrzciny Hani

2009-06-29T22:24:00.005+02:00

Hani zdjęć kilka.

Hania powraca

2009-06-09T11:18:00.003+02:00

Spotkanie z piękną kobietą (i jej mamą). Znowu Hania.
Tym razem był to wielki dzień młodej damy, co widać po szykownej sukni. Owa młoda dama, dnia 7 czerwca roku Pańskiego 2009, doświadczyła sakramentu chrztu i stała się chrześcijanką.
Na początek jedno zdjęcie, z czasu kiedy jeszcze mogliśmy spokojnie posiedzieć w domku w oczekiwaniu na godzinę, w której sakrament chrztu miał się odbyć.

Wizytacja u Hani

2009-06-07T09:16:00.004+02:00

Tak naprawdę, wizytacja miała na celu spotkanie się z Haniowymi rodzicami, zapoznanie z mieszkaniem i przywitanie z nową członkinią ich rodziny, okazało się że to nowa członkinia była punktem honorowym wieczoru.
Były kwiaty, przecinanie wstęgi, przemowy przodowników, owacje na stojąco... A później zrobiło się zupełnie normalnie. Usiedliśmy przy kawie i ciastkach i wzdychaliśmy nad niewątpliwymi urokami małej Hani. ;-)

Nowe spojrzenie na stary świat

2009-06-04T19:55:00.005+02:00

Od dziś patrzę na świat przez nieco większy format. Wychodzę z APS-C do FF. Co to oznacza? Niektórzy wiedzą, inni naprawdę nie muszą. ;-)
Nie rozstaję się ze swoim poprzednim body, na chwilę obecną będzie pracowało dla mnie jako backup, w razie gdyby body grające pierwsze skrzypce miało "zły dzień" (oby takowych nie miewało!).
Około jedenastej przyszedł do mych drzwi kurier, niosąc niemałych rozmiarów pakunek. A w środku, zapakowane w wiele warstw miękkiej pianki, kartonów i worków foliowych, znalazło się prześliczne body 5D. Efekty działania tegoż poniżej.
Celowo WSZYSTKIE zdjęcia pozostawiam bez jakiejkolwiek obróbki (poza logiem i resizem), a niech ludzie widzą co nowe maleństwo potrafi! :)
(w sekrecie, po niedzieli powinny pokazać się całkiem fajne zdjęcia, z obróbką)

Pierwszy strzał, pierwsze zdjęcie jakie w ogóle wykonałem tym body:

Później krótki (naprawdę krótki, jakieś 15-20 minut) spacerek po parku piastowskim
z żoną:

i piesą:

Repoglamour

2009-05-20T09:46:00.004+02:00

Dziś w skrzynce znalazłem list, nadawcą był Adam Trzcionka
Lubię dostawać listy, szczególnie jeśli ich zawartość jest tak interesująca jak tym razem. ;-)
W kopercie (niepozornej z zewnątrz) była tylko jedna rzecz, ale jakże cenna dla mnie!

Dyplom ukończenia warsztatów Repoglamour

Tony Benn powiedział...

2009-05-15T13:19:00.001+02:00

Most things in life are moments of pleasure and a lifetime of embarrassment, photography is a moment of embarrassment and a lifetime of pleasure.

Wyprawa nad morze

2009-04-28T21:43:00.003+02:00

Była wyprawa nad morze.
Była długa droga, były noce w hotelu, był nasz pies, było troszkę słońca...

Były spacery bezkresami...

Był syn nasz, z nami dzielnie spacerujący...

Było też morze. Bo nad morzem morza zabraknąć nie może.

Wiosna, ach to Ty!

2009-04-28T17:42:00.002+02:00

"Na którego kwiatka się zdecydować...?"

Choroba szalonych psów

2009-04-16T18:29:00.001+02:00

Nasze maleństwo ma już 8 miesięcy i całe 1.8kg masy potężnego (w większości kudłatego) ciała!
Spacer w lesie jest tym co lubi najbardziej, więc staramy się zapewniać jej maksymalnie dużo ruchu. :)
Niestety, obserwacja i próba utrwalenia Fibi na zdjęciu zazwyczaj kończy się utrwaleniem rozmytej plamy wyglądającej jakby wiła się w konwulsjach. Rzadko kiedy udaje się sprawić aby na zdjęciu było widać "cokolwiek". ;-)
Oto ona, nasza mała Fibi.

Oczywiście spacer nie mógł odbyć się bez żony i drogiej przyjaciółki.

Urodzinowo-portretowo

2009-04-04T18:24:00.001+02:00

Urodziny małego. Dziewiąte już. Gość nam rośnie nieprzeciętnie, czas upływa nieubłagalnie. Jak tak dalej pójdzie, to za chwilkę będzie starszy ode mnie!

Na łonie przyrody...

2009-03-28T20:20:00.001+01:00

... masa deszczu, zimno, trzęsąca się ręka i w ogóle same niedogodności. Do tego samochód zakopany w błocie po zderzak (gdyby nie pomoc tambylców, do domu bym na piechotę wracał!). Ale było warto. Byłem w Nietkowie. Szukałem arboretum, a trafiłem na pole.

Szklana pogoda.

Gołębnik?

Lonely.

No i zimno się zrobiło, to łabędzie wracają do ciepłych... Coś im się porąbało w tych małych, opierzonych główkach.

Fotograf w roli modela

2009-03-27T10:32:00.001+01:00

Kalina jako jedyna robi zdjęcia, na których wyglądam jak bym był fotogeniczny, niesamowite. ;-)

Repoglamour - backstage

2009-03-27T10:19:00.002+01:00

Jako że na warsztatach repoglamour było nas więcej (fotografów), powstały też zdjęcia, na których jestem ja. ;-)

Oto seria backstage'owych zdjęć z owych warsztatów:

Na początku była pogoń za młodą parą:

Było też przyglądanie się pannie młodej z bliska (podziękowania dla Kingi Taukert za zdjęcie):

Były chwile ciężkiej i żmudnej pracy nad osiągnięciem efektu "ŁAŁ":

I chwile odpoczynku od pracy...:

A tak wyglądała cała ekipa okiem portiera (który tylko podsłuchując wykładów nauczył się wiele, jak widać):

Repoglamour, drugie podejście do kotleta

2009-03-25T22:14:00.001+01:00

Kolejna porcja odgrzanego kotleta, czyli zdjęć z warsztatów repoglamour. Ciągle pracuję nad obróbką zdjęć, ciągle (dzięki warsztatom) dostrzegam nowe piękno tych zdjęć. ;-)

Pierwsze efekty repoglamourowania

2009-03-21T22:02:00.001+01:00

Oto pierwsze efekty zdjęć i obróbki z warsztatów Kaliny i Adama Trzcionki.

Gryzienie kotleta w stylu Kaliny i Adama.

2009-03-19T21:47:00.001+01:00

Właśnie zakończyły się warsztaty "Repoglamour" Ani-Kaliny Ciesielskiej i Adama Trzcionki. Nigdy i w najśmielszych marzeniach nie przypuszczałem, że spotkam tam tak cudownych ludzi, którzy żyją pasją do fotografii. ;-)

Była masa ciężkiej pracy, sporo czasu poświęciliśmy na obróbkę zrobionych wcześniej zdjęć, ale nie obyło się też bez chwili odpoczynku. ;-)

Szklarska...

2009-02-25T20:54:00.000+01:00

Wyjazd w góry, pierwszy snowboard, pierwsze bolące od śniegu mięśnie... Nie sądziłem, że zjeżdżanie z górki to taka męcząca praca. Nie spodziewałem się, że upadki na miękki i puszysty śnieg mogą zaowocować bólem całego ciała. Matko Boska, dowiedziałem się o istnieniu mięśni mojego ciała, o których wcześniej nie miałem pojęcia! Czuję się, jakby mnie ktoś kijem od bejsbola... ;-)

Ale podoba mi się, jestem szczęśliwy. Uczę się jazdy na snowboardzie! :)

W wolnych chwilach spacery z synem i żoną. Dzisiaj był Chojnik.

Kawiarnia

2008-10-14T08:04:00.000+02:00

Jest takie miejsce, w którym lubimy spędzać wolny czas. Może nie bywamy tam zbyt często, ale każda wizyta w nim sprawia że przybywa wspomnień. Uwieczniamy je czasami.

Pierwsze dni naszej Fibi

2008-08-19T00:59:00.000+02:00

Na urodziny moja żona dostała prezent w postaci szczeniaczka. Wiem, że wielu obrońców zwierząt pewnie powie “pies to nie rzecz, trzeba przemyśleć, nie daje się w prezencie”, ale Justyna od bardzo dawna chciała psa, interesowała się psiakami, szczególnie rasą Yorkshire Terier. Po długich poszukiwaniach udało mi się znaleźć panią, która miała akurat szczeniaczki tejże razy i można je było odebrać w okolicach dnia urodzin mojej żony. Jeździłem kilkuktrotnie do tej pani, oglądałem te szczeniaczki, zaprzyjaźniałem się z nimi. Z każdą wizytą czułem coraz większą więź pomiędzy małą Fibi a mną.

Niestety, nie udało się dotrwać do urodzin Justyny, cała sprawa wydała się nieco wcześniej i tak to tuż przed dniem urodzin sprowadziliśmy to maleństwo do domu.

Jestem pewien, że pojawi się tutaj dużo więcej zdjęć naszego nowego członka rodziny - Fibi.

Praga, miasto o stu wieżach

2008-08-11T01:24:00.000+02:00

Od naszego ślubu minął już rok. Postanowiliśmy uczcić naszą rocznicę w stolicy Czech, Pradze.

Zdjęcia zrobione nowo nabytym canonem EOS 450D i kitowym szkiełkiem. Czasami na pomoc przychodził tele 70-300 Sigmy. W planach nabycie jakiegoś jaśniejszego szkła aby następne takie chwile były upamiętnione na jeszcze lepszych zdjęciach.

Michał i Monika

2008-06-15T07:50:00.000+02:00

Kolejny ślub, kolejny raz zrozumiałem że upamiętnianie tak wzniosłej chwili jest moim marzeniem. Jest tym, co chcę robić. Cierpię na chroniczne niedosprzęcenie (brak mi lampy i jasnych stałoogniskowych obiektywów do robienia zdjęć w pomieszczeniach zamkniętych i źle doświetlonych). Na chwilę obecną cały sprzęt jaki posiadam jest pożyczony i zawdzięczam go Piotrkowi.

Nawet mój brat potrafi ślicznie wyglądać, niesamowite. :-)

Ariama

2008-06-07T11:24:00.000+02:00

Byłem dzisiaj w niedaleko położonej miejscowości na ślubie przyjaciółki mojej żony. To chyba był ten "przełomowy moment" w mojej karierze fotografa. Już wcześniej interesowałem się tą tematyką, uwielbiałem robić zdjęcia i wiele zdjęć potrafiło zachwycić oko niejednej osoby - nawet tych cieszących się mianem profesjonalistów fotografii.... Może aparat lubi kiedy trzymam go w dłoni, może mam talent fotografa, a może po prostu mam szczęście do chwytania odpowiedniej chwili?

Oto zdjęcia Ariamy:

Nie sądzicie, że widząc tak piękną kobietę powinno dojść się do wniosku, że fotografowanie tej chwili jest tym, co chce się w życiu robić?